War for Westeros pokazało pierwszy pełny zwiastun rozgrywki 25 sierpnia 2026 roku i przy okazji przypomniało coś, o czym półka zdążyła zapomnieć. Repliki mieczy, jaja smoków, kolejne fale figurek, kubki z herbami rodów: tak wyglądał regał przez całą dekadę, w której „Gra o Tron” ciągnęła telewizję. Po finale serialu w 2019 roku licencja zjechała do drugiego rzędu, a nowe rzeczy pojawiały się głównie przy okazji „Rodu Smoka”. Tym razem Westeros wraca zupełnie innymi drzwiami: nie serialem i nie linią kolekcjonerską, tylko strategią czasu rzeczywistego. Zamiast licencyjnej wydmuszki widać w niej konkretny gatunek, z budową bazy, ekonomią i czterema frakcjami, którymi gra się inaczej.

Cztery frakcje, cztery różne sposoby prowadzenia wojny

Cztery herby na ekranie wyboru i cztery zupełnie inne partie. Tak przynajmniej wygląda plan PlaySide Studios, które grę produkuje, i PlaySide Publishing odpowiedzialnego za wydanie. Grywalne strony to Starkowie, Lannisterowie, Targaryenowie i Biali Wędrowcy pod dowództwem Nocnego Króla. Podział oczywisty dla każdego, kto obejrzał serial. Mniej oczywiste jest to, że twórcy nie potraktowali tych stron jako czterech zestawów innych barw nałożonych na te same wojska.

Zwiastun pokazał to najprościej, jak się dało. Smoki Targaryenów podpalają fortyfikacje, wilkory Starków wbijają się w szeregi łuczników. Dwa pomysły na rozbicie tej samej formacji: jeden z góry i z dystansu, drugi z boku i z bliska. Jednostki podstawowe zostają klasyczne, czyli piechota i kawaleria, ale nadbudowa nad nimi rozjeżdża się w cztery strony i to ona ma decydować o tym, jak wygląda partia.

Ośmioro grywalnych bohaterów ma już nazwiska: Robb Stark, Jon Snow, Jaime Lannister, Tywin Lannister, Daenerys Targaryen, Nocny Król oraz Ghost i Grey Wind. Tak, wilkory na liście bohaterów, a nie wśród jednostek pomocniczych. W serialu były znakiem rozpoznawczym Północy. Tutaj mają być narzędziem.

Opis na Steamie mówi wprost, że gracz dowodzi wielkim rodem i rozstawia legendarne postacie na polu bitwy, więc bohater nie jest tylko portretem w rogu interfejsu. Po dwóch stronach tego samego konfliktu stoją zresztą ludzie o skrajnie różnym temperamencie: Robb prowadzący armię Północy i Tywin, który w serialu wygrywał częściej przy stole niż w polu. Jak to przełożono na statystyki jednostek, na razie nie wiadomo.

War for Westeros to nie Total War i lepiej wiedzieć to od razu

Pierwsze skojarzenie przy haśle „strategia w Westeros” bywa zwykle jedno: wreszcie Total War z herbami rodów. Otóż nie. War for Westeros to RTS w klasycznym rozumieniu, z budową bazy, zwiadem, przejmowaniem mapy i wysyłaniem wojsk na przeciwnika. Redakcja Gamereactor, która grała w wersję przedpremierową, ustawia punkt odniesienia przy Halo Wars i Dawn of War, a nie przy grand strategy. To ocena recenzenta po zagraniu, nie deklaracja studia. Cel rozgrywki opisano zresztą równie bezpośrednio: przejmować posterunki i równać z ziemią bazy wroga.

Ekonomia stoi na dwóch surowcach, złocie i wpływach, i oba są potrzebne do prowadzenia wojny. Komuś, kto strategii nie tyka, brzmi to jak detal dla księgowych. Przesądza o tempie. W grand strategy przegraną bitwę odrabia się przez kolejne dziesięć tur, w RTS-ie tracisz armię i musisz ją odbudować, zanim przeciwnik dojdzie pod bramę. Karta gry na Steamie wymienia kampanię dla jednego gracza, multiplayer PvP oraz kooperację, więc plan obejmuje i fabułę, i granie z ludźmi.

Lore wpięty w mechanikę, a nie doklejony do niej

Najciekawsza rzecz w całym pokazie nie dotyczy smoków. Armia Nocnego Króla działa według zasady, którą serialowy widz zna aż za dobrze: każdy wrogi żołnierz zabity przez jego wojska wraca jako nowy rekrut. Żaden bonus procentowy schowany w drzewku badań. Fundament stylu gry, który odwraca podstawową logikę RTS-a. Zwykle straty przeciwnika są po prostu stratami. Tu przeciwnik zasila cudzą armię, a przedłużające się starcie na środku mapy zaczyna po cichu pracować na jedną stronę.

Targaryenowie stoją po drugiej stronie tej samej osi. Smok uderza w fortyfikacje z góry, więc odpowiedź przeciwnika musi wyglądać inaczej niż wystawienie kolejnego oddziału piechoty. Złoto i wpływy zbierają wszyscy. Wydają je na zupełnie inne rzeczy. Smok jest zresztą tym elementem uniwersum, który najspokojniej przenosi się poza ekran, choćby jako replika jaja smoka.

Płonące fortece robią wrażenie na zwiastunie, ale to właśnie na tej asymetrii postawiłbym całą ocenę gry. Od niej zależy, czy PvP utrzyma się dłużej niż przez pierwszy miesiąc po premierze.

Starkowie dostali coś w tym samym duchu. Żeby zwerbować jednocześnie Dzikich i Nocną Straż, trzeba najpierw odblokować badanie o nazwie „Sojusz Północy”, bo w tej fikcji te dwie grupy nie stają ot tak ramię w ramię. Ograniczenie wyjęte wprost z fabuły i przełożone na warunek w drzewku technologii. Drobiazg. Tyle że to po takich drobiazgach najszybciej poznać, czy ktoś czytał materiał źródłowy, czy tylko dostał listę nazw własnych do rozdysponowania.

W samej walce liczy się pozycjonowanie, zwłaszcza w przypadku strzelców, a dobrze poprowadzona szarża kawalerii potrafi odwrócić starcie. Wilkory nadają się do taktyk „hit and run”, czyli szybkiego uderzenia i wycofania, zanim przeciwnik zdąży przestawić szyk. W wersji przedpremierowej dostępne były tylko dwie frakcje, Starkowie i Lannisterowie, i już na tym etapie widać było różnicę w progu wejścia: Starkowie wypadli przyjaźniej dla początkujących, Lannisterowie wymagali szerszego planu, zanim cokolwiek ruszy z miejsca.

Poszła też pierwsza konkretna krytyka. Recenzent Gamereactor określił animacje walki jako generyczne na tle Dawn of War, a przy RTS-ie taki zarzut potrafi ciążyć, bo na te same starcia patrzy się setki razy w ciągu jednej kampanii. Osobna sprawa to lokacje. W polskich relacjach z pokazu wymieniano Królewską Przystań, Mur i Ashemark oraz jednostki w rodzaju olbrzymów i słoni, ale ani karta gry, ani materiały oficjalne, do których udało się dotrzeć, tego nie potwierdzają. Na razie są to więc wzmianki z relacji, a nie oficjalna lista zawartości.

War for Westeros: rok obsuwy i trzy sierpniowe tygodnie

Chronologia mieści się w kilku zdaniach. W lipcu 2026 roku twórcy poinformowali o opóźnieniu z 2026 na 2027, tłumacząc je dodatkowym czasem na dopracowanie gry. 13 sierpnia poszły pierwsze fragmenty rozgrywki, na których smok pali wojska Lannisterów. 17 sierpnia zapowiedziano dużą prezentację. 25 sierpnia zwiastun gameplayowy zadebiutował podczas gamescom 2026 Opening Night Live.

Stan na dziś jest równie krótki. Premierę zapowiedziano na 2027 rok, a część relacji anglojęzycznych precyzuje: wczesny 2027. Platforma to PC, dystrybucja przez Steam, gdzie gra figuruje jako „Gra o tron: Wojna o Westeros”. Betę zapowiedziano, terminu nie podano.

Westeros na półce wygląda dziś skromniej niż u szczytu serialu

Premiera dopiero w 2027 roku, więc jeśli licencja miałaby wrócić na regały szerszą falą, to wszystko jeszcze przed nami. Nikt rozsądny nie będzie dziś obiecywał, jak to się skończy. Na razie wybór licencjonowanych gadżetów z Westeros jest węższy niż w latach, gdy serial ciągnął całą telewizję i wypuszczano wszystko, od kufli po repliki rekwizytów z filmów i seriali. Po odsianiu tamtej fali na półkach zostały głównie rzeczy, które broniły się wykonaniem, a nie samym logo na pudełku.

Najmocniej broni się motyw smoczy, bo trzyma tę markę od pierwszego odcinka i prowadzi jedną z czterech frakcji w grze. Stąd dwie repliki jaj w ofercie GeekUp.pl, pokazana wyżej wersja Viseriona oraz Game of Thrones Dragon Egg Prop Replica Drogon 20 cm. Obie po 20 cm, więc ustawione obok siebie robią na regale robotę bez dodatkowej ekspozycji.

Figurki reprezentują dziś uniwersum głównie przez nowsze produkcje. Z „Rodu Smoka” pochodzi House of the Dragon POP! Vinyl Figure Ser Criston Cole Exclusive Edition 9 cm, a obok stoi Tanselle z „A Knight of the Seven Kingdoms”. Cztery pozycje i tyle. Za to każda z pomysłem na siebie.

Cały dostępny asortyment z Westeros zebrany jest w kategorii Gra o Tron i Ród Smoka. Przegląda się go szybko, bo półka jest dziś taka, jaka jest. Kto chce się rozejrzeć szerzej, ma do dyspozycji cały dział z figurkami Funko POP!, gdzie uniwersów jest znacznie więcej niż jedno. Do Westeros zawsze można wrócić później, gdy premiera gry zbliży się na tyle, że licencja znowu zacznie się ruszać.